Bir vuruş normalde eşit parçalara bölünür. Bazen bu düzenin dışına çıkılır ve farklı sayıda nota sığdırılır. En yaygın örnek üçlemedir. İkiye bölünen bir vuruşa üç eşit nota yerleştirilir.
Sonuç, akışta hafif bir hızlanma duygusudur. Üçleme yazıda bir rakamla gösterilir ve grup bir yayla birleştirilir. Çalışırken en sık yapılan hata üçlemeyi eşit çalmamaktır. Genellikle ilk nota uzun, kalan ikisi aceleye gelir.
Çözüm sayarak çalışmaktır; üç heceli bir söz kalıbı kullanılır. Her nota bir heceye denk gelir ve eşitlik kulakla denetlenir. Daha karmaşık bölünmeler de kullanılır. Beşleme ve altılama hızlı pasajlarda görülür.
Bunlarda ölçüt aynıdır: grup bir vuruşa sığar ve içi eşit bölünür. Karışık bölünmeler bir arada geldiğinde zorluk artar. Bir vuruş ikiye, sonraki üçe bölündüğünde geçiş pürüzlü olur. Bu geçiş ayrıca çalışılır ve iki bölünme arasında ana vuruş sabit tutulur.
Ana vuruş kaybolduğunda bölünmeler birbirine karışır.
Bölünme değişimleri notada da işaretlenir. Geçiş noktalarına küçük bir işaret konduğunda okuma anındaki tereddüt ortadan kalkar.
Derslerimizde bölünme çalışması, hece kalıplarıyla ve ana vuruş sürdürülerek yapılır.