Bir şarkının tonunu bulmak, üzerine çalmak için gereken ilk bilgidir. Çoğu kursiyer bunu ilk akora bakarak yapar. Bu yöntem sıkça yanıltır; şarkılar her zaman kendi tonundan başlamaz. Daha güvenilir üç ölçüt vardır.
Birinci ölçüt son akordur. Çoğu tonal parça kendi ton merkezinde biter ve bu bitiş kararlı duyulur. İkinci ölçüt akorların bütünüdür. Kullanılan akorlar bir dizinin derecelerine oturuyorsa o dizi tondur.
Bir ya da iki akor dışarıda kalıyorsa bunlar geçici renklerdir. Üçüncü ölçüt kulaktır ve en güvenilir olanıdır. Parça dinlenir ve durdurulur; kulakta bir çekim noktası kalır. O ses söylenir ve çalgıda aranır; bulunan ses ton merkezidir.
Bu üç ölçüt birlikte kullanıldığında hata payı çok küçülür. Tonu bilmek birkaç kapı açar. Birincisi doğaçlama için hangi seslerin uyumlu olduğunu belirler. İkincisi akorları tahmin etmeyi kolaylaştırır.
Üçüncüsü şarkıyı başka bir tona taşımayı mümkün kılar. Dördüncüsü kapo kullanımını hesaplanabilir hâle getirir.
Ton bulunduğunda kapo hesabı da kolaylaşır. Şarkının tonu ile çalınacak biçimin tonu arasındaki fark kadar perde sayılır ve kapo oraya takılır.
Derslerimizde ton bulma, üç ölçütün birlikte kullanıldığı bir alıştırmayla çalıştırılır.