Kursiyerlerin çoğu akorları biçim olarak ezberler. Parmakların klavyede aldığı şekil hatırlanır ve akor öyle çalınır. Bu yöntem başlangıçta işe yarar ama kısa sürede tıkanır. Akor sayısı arttıkça ezberlenecek biçim sayısı da artar.
Alternatif yol akorları türetmektir. Bunun için önce dizinin dereceleri bilinir. Bir dizide yedi ses vardır ve her biri bir derece numarası taşır. Akor, bu dizinin bir sesinden başlanarak birer atlamayla kurulur.
Üç ses seçildiğinde temel akor elde edilir. Dördüncü bir ses eklendiğinde akor genişler ve rengi değişir. Bu kural bütün dizide aynı biçimde işler. Sonuç olarak yedi akor türetilir ve hepsinin karakteri belirlidir.
Birinci, dördüncü ve beşinci dereceler parlak duyulur. İkinci, üçüncü ve altıncı dereceler koyu duyulur. Yedinci derece kararsızdır ve çözülmeye eğilimlidir. Bu bilgi bir şarkının akorlarını tahmin etmeyi mümkün kılar.
Dinlenen bir parçanın akorları artık rastgele bir dizi olmaktan çıkar.
Bu mantık klavye üzerinde de görülür. Bir akor biçimi bir perde yukarı kaydırıldığında adı değişir ama yapısı aynı kalır; bu, biçim sayısını belirgin biçimde azaltır.
Derslerimizde akor bilgisi, ezber yerine derece mantığı üzerinden kurulur.