Müzikte cümleler noktalama işaretleriyle değil, akor dizileriyle biter. Bu bitiş kalıplarına kadans denir. En güçlü kapanış beşinci dereceden birinci dereceye gidiştir. Bu gidiş kulakta tam bir durma hissi üretir.
Cümle bittiğinde dinleyici yeni bir şey beklemez. İkinci kalıp dördüncü dereceden birinci dereceye gidiştir. Bu da kapatır ama daha yumuşak ve daha az kesindir. Üçüncü kalıp beşinci derecede durmaktır.
Burada cümle biter ama soru askıda kalır. Dinleyici devamını bekler ve bu bekleme yapıyı ileri taşır. Dördüncü kalıp beklenen çözülüşün başka bir akora sapmasıdır. Bu sapma şaşırtır ve çoğu zaman bölümü uzatmak için kullanılır.
Bu kalıpları tanımak icracı için doğrudan işe yarar. Kapanış kadansları cümle sonudur ve nefes alınacak yerdir. Askıda kalan kadanslar ise geçiştir; orada durulmaz. Yanlış yerde verilen bir duraklama yapıyı böler.
Çalışma yöntemi işaretlemedir; nota üzerinde kadanslar bulunur ve türleri yazılır.
Kadanslar dinamik kararlarını da yönlendirir. Kapanış kadansında ses yumuşatılır; askıda kalan bir kadansta ise düzey korunur ve devam beklentisi sürdürülür.
Derslerimizde cümle yapısı, kadans türlerinin işaretlenmesiyle çalıştırılır.