Bir akor birden çok biçimde dizilebilir. Sesler aynı kalır ama hangisinin en altta olduğu değişir. Bu dizilişlere çevrim denir. Akorun adını veren ses en altta ise akor temel biçimindedir.
Bu biçim en kararlı ve en kapalı duyulan biçimdir. Başka bir ses alta geldiğinde akor açılır ve ileriye eğilim kazanır. Bu eğilim, akor dizilerinde hareket duygusu üretir. Gitarda çevrimler özel bir yer tutar.
Çalgının yapısı gereği bir akorun bütün sesleri her zaman elde tutulamaz. Bu nedenle icracı hangi sesin bas olacağına karar verir. Karar iki ölçütle verilir. Birinci ölçüt bas hattının kendisidir.
Arka arkaya gelen akorlarda bas sesleri yumuşak bir çizgi oluşturmalıdır. Sıçrayan bir bas hattı dokuyu kabalaştırır. İkinci ölçüt üst sestir. En tiz ses melodiyi taşır ve akor değişimlerinde onun da bir çizgisi olmalıdır.
Bu iki çizgi birlikte planlandığında akor eşliği bir doku hâline gelir.
Çevrim seçimi parmak düzenini de belirler. Bazı çevrimler bir akordan diğerine geçerken ortak parmak bırakır; bu, geçişi hem hızlandırır hem sessizleştirir.
Derslerimizde eşlik çalışması, bas ve üst ses çizgileri ayrı ayrı planlanarak yürütülür.