Uzun çalışma seanslarında mola çoğu zaman yorgunluk hissedilince verilir. Bu geç bir zamanlamadır. Yorgunluk hissedildiğinde teknik zaten bozulmaya başlamıştır. Bozulan teknikle yapılan tekrar yanlış alışkanlık yerleştirir.
Doğru yaklaşım molayı süreye bağlamaktır. Yirmi beş ile otuz dakikada bir kısa bir ara verilir. Ara beş dakikayı geçmez; uzun aralar dikkati dağıtır. Bu düzen yorgunluğu beklemeden uygular.
Mola sırasında ne yapıldığı da önemlidir. Eller silkelenir, omuz ve boyun gevşetilir, ayağa kalkılır. Oturarak geçirilen bir mola dolaşımı açmaz. Ekran karşısına geçmek de dinlenme sayılmaz; boyun aynı konumda kalır.
Yorgunluk belirtileri de bilinmelidir. Birincisi ses kalitesinin düşmesidir; ton sertleşir ve netlik azalır. İkincisi hata sıklığının artmasıdır. Üçüncüsü tempo kaymasıdır; genellikle hızlanma yönünde olur.
Bu belirtilerden biri görülürse mola verilir, süre beklenmez.
Molanın sonunda yeniden ısınma da gerekir. Ara sonrası doğrudan zor pasaja dönmek yerine birkaç dakikalık yavaş çalışma eller için geçiş sağlar.
Çalışmanın sırası da yorgunluğu geciktirir. Zor pasajlar seansın başına, tekrar ve repertuvar geçişi sonuna konduğunda dikkat en çok gereken yerde tam kalır.
Derslerimizde çalışma planı, süreye bağlı mola düzeniyle birlikte yazılır.