Bir parça baştan sona tek bir tonda kalmak zorunda değildir. Ton değişimine modülasyon denir ve yapıyı canlandıran güçlü bir araçtır. En yaygın kullanım kapanışa doğru yukarı kaymadır. Son nakarat bir ya da iki ses yukarı taşınır.
Sonuç, aynı malzemenin daha parlak ve daha gergin duyulmasıdır. Bu, popüler müzikte sık kullanılan bir yükseltme yöntemidir. Daha ince modülasyonlar da vardır. Bir bölüm yakın bir tona kayar ve sonra geri döner.
Bu kayma çoğu zaman fark edilmez ama dokuya derinlik verir. Modülasyon üç yolla kurulur. Birinci yol ortak akordur; iki tonda da bulunan bir akor köprü olur. Bu geçiş yumuşaktır ve dinleyici sarsılmaz.
İkinci yol doğrudan geçiştir; hazırlık yapılmadan yeni tona atlanır. Bu geçiş ani ve etkilidir; kapanış yükseltmelerinde kullanılır. Üçüncü yol ortak sestir; iki ton arasında paylaşılan tek bir ses üzerinden geçilir. İcracı için asıl konu geçişin duyurulmasıdır.
Modülasyon anı vurgulanmadığında dinleyici değişimi kaçırır.
Modülasyon sonrası parmak düzeni de değişir. Yeni tonda bilinen biçimler geçerli olmayabilir; bu bölüm ayrıca ve yavaş tempoda çalışılır.
Derslerimizde modülasyon anları işaretlenir ve dinamik olarak ayrıca hazırlanır.