Gitarın klavyesindeki perde telleri sesleri sabit noktalara oturtur. Bu, akor çalmayı ve entonasyonu kolaylaştırır. Buna karşılık bir sınır getirir; ara sesler çalınamaz. Türk müziğinin ve birçok geleneğin kullandığı bazı sesler bu düzenin dışında kalır.
Erkan Oğur bu sorunu perdeleri sökerek çözdü ve perdesiz gitarı geliştirdi. Çalgı yapı olarak aynıdır; yalnız klavye düzdür. Parmak teli doğrudan ahşaba bastırır. Bu, iki sonuç doğurur.
Birincisi her ara ses çalınabilir hâle gelir. İkincisi entonasyon sorumluluğu tümüyle kulağa geçer. Perde yardımı ortadan kalktığı için küçük sapmalar hemen duyulur. Bu, viyolonsel ve keman gibi perdesiz yaylı çalgılardaki durumla aynıdır.
Tını da değişir; parmak ahşaba bastığı için ses daha yumuşak ve daha kısa duyulur. Bu kısalık bir kayıp değil, çalgının kendi karakteri sayılır. Perdesiz gitar bugün Türkiye'de kendi repertuvarını kurmuş durumdadır. Kursiyer için önce perdeli gitarda temel kurulması önerilir.
Entonasyon duyusu gelişmeden perdesiz çalgıya geçmek güveni zedeler.
Perdesiz çalgıda klavye bakımı da farklıdır. Teller doğrudan ahşaba bastığı için yüzey zamanla oyulur; düzeltme daha sık yapılır.
Derslerimizde perdesiz gitar, temel teknik oturduktan sonra ayrı bir program olarak açılır.