Klasik gitar repertuvarı uzun süre Avrupa merkezliydi. Yirminci yüzyılda bu tablo genişledi ve Latin Amerika müziği repertuvara girdi. Bu girişte belirli icracıların programlama tercihleri belirleyici oldu. Alirio Díaz bu isimlerin başında gelir.
Venezuela kökenliydi ve kendi ülkesinin halk müziği biçimlerini konser programlarına aldı. Bu biçimler dans kökenlidir ve karmaşık ritim kalıpları taşır. En belirgin özellik iki farklı bölünmenin aynı anda duyulmasıdır. Bir hat ikişerli, diğeri üçerli gruplanır ve ikisi üst üste biner.
Bu doku Avrupa repertuvarında seyrek görülür ve ayrı bir çalışma ister. Çalışma yöntemi ayrıştırmadır; iki bölünme önce ayrı ayrı sayılır. Sonra biri elle, diğeri ayakla tutulur ve bedende birleştirilir. En son ikisi çalgıya taşınır.
Díaz aynı zamanda uzun yıllar öğretmenlik yaptı. Bu repertuvarın yayılmasında öğretim yönü de belirleyici oldu. Bugün bu eserler pek çok konservatuvar programında yer alıyor. Kursiyer için değeri ritmik çeşitlilik sunmasıdır.
Avrupa merkezli bir programda kazanılmayan bir ritim duygusu burada gelişir.
Bu repertuvarın notaya geçirilmesi de bir çalışmadır. Halk müziği kökenli birçok parça sözlü aktarılmıştı ve icracılar tarafından yazıya dökülerek kalıcı hâle geldi.
Derslerimizde Latin Amerika repertuvarı, çift bölünme çalışmasıyla birlikte açılır.