Rönesans döneminde Avrupa'nın büyük bölümünde lavta baskın telli çalgıydı. İspanya bu tabloda ayrı durur; orada vihuela adı verilen bir çalgı kullanılıyordu. Vihuela lavtayla aynı akort düzenini taşır ama gövdesi düzdür ve gitara benzer. Bu benzerlik yalnız görünüşte değildir; oturuş, tutuş ve sağ el kullanımı da yakındır.
Çalgı için yazılmış repertuvar bugün de gitarda çalınır. Fantasia, diferencia ve tiento adı verilen biçimler bu literatürün çekirdeğini oluşturur. Yazı çok seslidir; iki ya da üç bağımsız hat aynı anda taşınır. Bu, gitarda çok sesli düşünmeyi öğrenmek için elverişli bir malzemedir.
Aktarım sırasında bir ayar gerekir; vihuelanın üçüncü teli bugünkü gitardan yarım ses farklıdır. Bu nedenle bazı parçalarda üçüncü tel indirilerek özgün aralıklar korunur. Değişiklik yapılmadığında bazı akorlar farklı duyulur ve doku bulanıklaşır. Repertuvar teknik olarak ağır değildir; asıl güçlük hatları birbirinden ayırmaktır.
Bu nedenle orta düzeyde açılabilir ve çok sesli dinleme becerisini doğrudan geliştirir. Çalışma önce hatların ayrı ayrı çalınmasıyla başlar, sonra birleştirilir.
Bu repertuvarın büyük bölümü döneminde yayımlanmış kitaplarda toplanmıştır. Kitaplar hem eserleri hem çalış yönergelerini içerir; bu yönergeler bugün üslup kararlarının temel kaynağıdır.
Derslerimizde erken dönem repertuvarı, hatların ayrıştırılması yöntemiyle çalıştırılır.