Klasik gitarın bugünkü gövde ölçüsü on dokuzuncu yüzyılda İspanya'da belirlendi. Bu belirlemede Antonio de Torres adlı yapımcının kararları öne çıkar. Üç değişikliği bugün de standart sayılıyor. Birincisi gövdenin büyütülmesidir; ses kutusu hacmi belirgin biçimde arttı.
İkincisi kapak kalınlığının inceltilmesidir; ince kapak daha kolay titreşir. Üçüncüsü kapak altındaki kafes düzenidir; yelpaze biçiminde yerleştirilen çıtalar kullanıldı. Bu üç karar birlikte ses gücünü ve tınının dengesini değiştirdi. Torres bir deneyle bunu gösterdi; kenarları ve sırtı kâğıttan yapılmış bir gitar üretti.
Çalgı ses verdi ve sesin büyük bölümünün kapaktan geldiği görüldü. Bu deney, yapımcılığın hangi bölüme yoğunlaşacağını belirledi. Ayrıca tel boyu bugünkü değerine yakın bir ölçüde sabitlendi. Bu ölçü, sol elin uzanımı ile tel gerginliği arasında bir denge kurar.
Sonraki yapımcılar bu modeli temel aldı ve ayrıntılarda çalıştı. Bugün üretilen çoğu klasik gitar hâlâ aynı ana ölçülere dayanır.
Bu ölçüler bugün de bir başlangıç noktasıdır. Yapımcılar kendi tercihlerini bu temel üzerine ekler; kapak kalınlığı ve kafes düzeni her atölyede farklılaşır.
Derslerimizde çalgı seçimi, gövde ölçüsü ve tel boyu ilişkisi anlatılarak yapılır.