Gitarın bugünkü altı tekli tel düzeni on sekizinci yüzyılın sonlarında yerleşti. Değişim iki adımda oldu. Önce beşinci çift teli izleyen altıncı bir çift eklendi ve ses alanı aşağı doğru genişledi. Sonra çiftler tekleştirildi ve bugünkü düzen ortaya çıktı.
Bu ikinci adımın nedeni akort kararlılığıdır. Çift teller birbirine göre kolayca kayar ve her çalışta yeniden ayar ister. Tek tel bu sorunu ortadan kaldırır ve entonasyonu netleştirir. Kayıp da vardır; çift tellerin verdiği doğal kalınlık ortadan kalkar.
Bu kayıp gövde ölçüsünün büyütülmesiyle telafi edildi. Değişim repertuvarı da dönüştürdü. Tek tel, tek tek notaların net duyulmasını sağladığı için ezgi yazısı öne çıktı. Dans eşliği yerine sonat ve varyasyon gibi biçimler yaygınlaştı.
Bu dönemde yazılan metotlar bugün de kullanılan sağ el düzenini tanımladı. Dolayısıyla bugünkü klasik gitar tekniğinin temeli bu geçiş döneminde atıldı.
Bu dönemde çalgının boyutu da küçüktü. Gövde bugünkünden dar, tel gerginliği düşüktü; bu nedenle dönem eserleri modern bir gitarda çalındığında beklenenden güçlü duyulur.
Derslerimizde bu dönemin metot literatürü, sağ el düzeninin kaynağı olarak tanıtılır.