Altı telli gitarın yerleşmesiyle birlikte metot kitapları yazılmaya başlandı. Bu kitapların yazarları aynı zamanda dönemin icracılarıydı. Ferdinando Carulli, Matteo Carcassi ve Fernando Sor bu grubun başında gelir. Üçü de farklı bir öğretim anlayışı taşır.
Carulli'nin metodu kademelidir ve çok sayıda kısa parça içerir. Amaç kursiyeri erken dönemde müzikal bir bütünle karşılaştırmaktır. Carcassi'nin etütleri daha ileri düzeydedir ve her biri tek bir tekniği ele alır. Sor ise metodunda tekniği açıklamaya ayrı bir yer ayırır.
Metninde parmak numaralarının neden öyle seçildiği tartışılır. Bu, dönemine göre olağandışı bir yaklaşımdır. Bugün bu kitaplar hâlâ kullanılıyor ve düzey sıralaması büyük ölçüde onlara dayanıyor. Buna karşılık sınırları da bilinir.
Malzeme tek bir dönemin üslubunu taşır ve çağdaş repertuvara hazırlamaz. Bu nedenle metot çalışması repertuvarın yerine geçmez, yanında yürür.
Bu metotların çoğu bugün serbest erişimlidir. Telif süresi dolmuş olduğundan tıpkıbasımlarına ulaşmak kolaydır ve editör eklemesiz özgün metinler karşılaştırılabilir.
Derslerimizde metot seçimi, kursiyerin düzeyine ve o dönemki teknik hedefine göre yapılır.