Kursiyerlerin çoğu temiz ses için daha çok bastırmak gerektiğini düşünür. Bu varsayım yanlıştır ve iki soruna yol açar. Birincisi entonasyondur; aşırı baskı teli iter ve sesi yükseltir. İkincisi yorgunluktur; gereksiz kuvvet eli erken tüketir.
Gerçek ölçüt farklıdır: sesin temiz çıktığı en hafif baskı. Bu eşik basit bir alıştırmayla bulunur. Parmak tele hafifçe konur ve ses çalınır; ilk denemede vızıltı duyulur. Baskı çok az artırılır ve tekrar çalınır.
Vızıltının kaybolduğu ilk nokta doğru baskıdır. Bu nokta perdenin neresinde basıldığına da bağlıdır. Parmak perde teline yakın konduğunda çok daha az kuvvet yeter. Perdenin ortasında basıldığında ise daha çok kuvvet gerekir.
Bu nedenle baskı sorunu çoğu zaman aslında konum sorunudur. Üçüncü etken tel yüksekliğidir; ayarsız bir çalgı bu eşiği yükseltir. Dördüncü etken başparmaktır; sapın arkasında sıkan bir başparmak eli kilitler. Başparmak destek verir, kavramaz.
Alıştırma her konumda ayrı ayrı tekrarlanır çünkü eşik konuma göre değişir.
Aşırı baskı hız kaybına da yol açar. Fazla bastıran bir parmak kalkmak için de fazla zaman harcar; bu, hızlı pasajlarda doğrudan bir sınır oluşturur.
Derslerimizde sol el baskısı, en hafif eşik alıştırmasıyla ve konum kontrolüyle çalıştırılır.