Senfoni orkestrasının kadrosu on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda biçimlendi. Bu kadroda gitar yer almadı. Nedeni müzikal bir tercih değil, akustik bir sınırdı. Gitarın ses gücü orkestra dokusunun içinde kaybolur.
Ayrıca sesi hızla söner; süren bir dokuda tutunamaz. Bu iki özellik onu orkestra kadrosunun dışında bıraktı. Buna karşılık gitar orkestra eserlerinde hiç kullanılmadı denemez. Bazı besteciler onu belirli bir renk için çağırdı.
Bu kullanımlarda gitar kısa bölümlerde ve ince bir dokunun içinde görünür. Yirminci yüzyılda durum değişmeye başladı. Çağdaş besteciler geleneksel kadro anlayışını esnetti. Ayrıca ses güçlendirme yaygınlaştı ve akustik sınır ortadan kalktı.
Elektro gitar ise farklı bir yol izledi. Güçlendirilmiş olduğu için orkestrayla dengelenmesi sorun değildir. Çağdaş orkestra eserlerinde elektro gitar giderek daha sık kullanılıyor. Gitar konçertosu geleneği de bu tabloyu tamamlar.
Burada gitar kadronun parçası değil, karşısındaki solisttir.
Konçerto biçimi bu sınırı aşmanın yolu oldu. Orkestra dokusu inceltilerek yazıldığında gitar kendi ses gücüyle öne çıkabilir hâle geldi.
Derslerimizde orkestra repertuvarı, gitarın bu ikili konumu anlatılarak tanıtılır.