Sahnede en sık yaşanan sorunlardan biri kendi sesini duyamamaktır. Bunun birkaç nedeni vardır. Birincisi diğer çalgıların ses düzeyidir. İkincisi sahne düzenidir; hoparlörler dinleyiciye dönüktür ve icracıya az ses ulaşır.
Üçüncüsü salon akustiğidir; yankı sesi geciktirir ve bulanıklaştırır. Duyulmayan bir sesin sonucu öngörülebilir. İcracı farkında olmadan daha güçlü çalar. Daha güçlü çalış tonu sertleştirir ve teknik denetim kaybolur.
Ayrıca diğer çalgılar da aynı tepkiyi verir ve ses düzeyi topluca yükselir. Çözümler sırayla uygulanır. Birinci çözüm monitördür; icracıya dönük bir hoparlör kendi sesini geri verir. Monitör düzeyi provada ayarlanır ve sahne sırasında değiştirilmez.
İkinci çözüm yerleşimdir; icracı kendi yükselticisine göre konumlanır. Yükselticinin tam önünde durmak da sorun üretir; ses ayak hizasından geçer. Yükselticiyi yükseltmek ya da hafif açıyla yerleştirmek bunu çözer. Üçüncü çözüm bilinçli denetimdir.
Duyamadığını bilen icracı ses gücünü artırmamayı bilinçli olarak tercih eder.
Sahnedeki yerleşim de bir çözümdür. Çalgıların birbirini görebildiği ve yarım daire biçiminde durduğu bir düzen, doğrudan duymayı kolaylaştırır.
Derslerimizde sahne provası, monitör ayarı ve yerleşim denemesiyle birlikte yapılır.