Dinletilerde parçalar arasında kısa konuşmalar yapılır. Bu konuşmalar iyi kullanıldığında programı bağlar. Kötü kullanıldığında ise akışı keser. Birkaç ölçüt işi kolaylaştırır.
Birinci ölçüt kısalıktır; bir ya da iki cümle yeterlidir. İkinci ölçüt somutluktur; dinleyicinin duyabileceği bir şey söylenir. Bir temanın geri döneceği ya da bölümlerin kesintisiz bağlanacağı söylenebilir. Üçüncü ölçüt ölçüdür; eserin anlamı açıklanmaz.
Açıklanan bir eser, dinleyicinin kendi yorumunu kurmasını engeller. Dördüncü ölçüt seçiciliktir; her parçadan önce konuşulmaz. Bilinmeyen ya da çağdaş eserlerde kısa bir çerçeve daha yararlıdır. Tanıdık eserlerde ise konuşmadan geçmek daha iyi çalışır.
Beşinci ölçüt hazırlıktır; söylenecekler önceden yazılır. Doğaçlama konuşma çoğu zaman uzar ve dağılır. Yazılı bir program notu da hazırlanabilir. Bu durumda konuşma daha da kısaltılır; ikisi aynı bilgiyi tekrarlamaz.
Sessizlik de bir seçenektir ve programa akış kazandırır.
Konuşmanın yeri de planlanır. Hangi parçadan önce konuşulacağı önceden belirlendiğinde, sahnede karar verme yükü ortadan kalkar.
Derslerimizde dinleti hazırlığında ara sözler önceden yazılır ve prova edilir.