Klavye, çalgının en çok temas edilen yüzeyidir. Parmaklardan gelen nem ve yağ zamanla birikir. Aynı zamanda ahşap kendi nemini yavaşça kaybeder. Bu iki süreç birlikte yürür ve klavyenin durumunu belirler.
Kuruyan bir klavyenin belirtileri tanınabilir. Birincisi renk açılmasıdır; yüzey grileşir ve mat görünür. İkincisi perde tellerinin uçlarının hissedilmeye başlamasıdır. Ahşap çektikçe metal perdeler kenarda yükselmiş gibi duyulur ve el kayarken takılır.
Üçüncüsü ince çatlaklardır; bunlar ileri bir aşamayı gösterir. Bakım tel değişimi sırasında yapılır çünkü yüzey ancak o zaman açıktır. Önce birikinti yumuşak bir bezle temizlenir. İnatçı birikinti için ince bir plastik kart kullanılabilir; metal kullanılmaz.
Ardından ahşap türüne uygun bir bakım yağı çok az miktarda sürülür. Fazla yağ emilmez ve yüzeyde yapışkan bir tabaka bırakır. Bir süre bekletilir ve kalan kuru bezle alınır. Bu bakım yılda birkaç kez yeterlidir; her tel değişiminde yapılmaz.
Cilalı klavyelerde ise yağ kullanılmaz; yalnız kuru silme yapılır.
Klavye ahşabının türü de bakımı belirler. Koyu ve yağlı ahşaplar daha az bakım ister; açık renkli ve gözenekli ahşaplar daha çabuk kurur.
Derslerimizde çalgı bakımı, klavye türü belirlenerek ve doğru yöntemle anlatılır.